Onverwacht plezant

Ieder weekend probeer ik te sporten en liefst nog te mountainbiken (MTB'en). Maar gisteren (zondag) verliep dat aangenaam ietsje anders. 
Er zijn veel MTB Bloso routes in ons belgenlandje (Bloso is enkel Vlaanderen, Wallonië heeft er uiteraard ook :P ) maar algauw ben je de routes in je buurt moe gereden. En echt goede, plezante routes die nooit gaan vervelen heb ik tot nu toe nog niet echt gehad. Na al veel verschillende routes gereden te hebben zoals in Rotselaar, Aarschot, Holsbeek, Haacht, Scherpenheuvel-Zichem, Bekkevoort, Winksele, Heverlee/Leuven/Bertem en Tielt-winge werd het tijd om Kortenberg (blauw en rood 26km) eens te veroveren. 

Het begon allemaal heel goed, kort na vertrek, korte, pittige klim en hopla den bos in. Zeer plezante stukken, terug het bos uit even op de baan en hopla weeral de bos in. Echt een MTB paradijs, voor Belgisch Vlaamse norm, maar het kon niet lang blijven duren want ik was de weg alweer kwijt. 

Zoals ik thuis ook al veel heb gezegd, ik heb nog nooit een route van de eerste keer kunnen uitrijden zonder verloren te rijden. Ongelooflijk! Of er hangt niets meer of het is afgeschenen door de zon of zelfs omgedraaid (flauwe plezante) of er zijn werken (geweest) en er hangt niets meer of alles is zo overgroeit dat je het niet gezien hebt. 

Swoit, ik kwam uit den bos, kwam op een T-punt en het paaltje zei "rechtdoor". Nou had ik met plezier (en heb het zelfs overwogen) teruggereden om een aanloop te nemen en in het veld te springen dat aan de overkant een halve meter dieper/lager lag en omgeploegd was. Gewoon omdat ik zo hard moest lachen dat ik rechtdoor moest rijden (en zeker omdat het al na nog geen 5 km was). 

Er kwam dan toch een MTB'er af en ik vroeg naar waar ik moest. Nu wist hij dat ook niet en stelde voor dat ik mocht mee rijden met hem. Na wat gebabbel ging hij me leuke en interessante stukken parkoer laten zien. Hij mountainbiked al 30 jaar (wordt er 58) en kent heel de streek uit zijn broekzak. En ja hoor het was echt plezant. Mooi uitzicht, leuke trails, langs het water, door weiden met koeien, goed kunnen lachen en bossen, bossen, bossen. MTB'en is echt plezant het is afzien al klimmend of juist spannend tijdens afdaling om dan weer te kunnen genieten van de natuur en de omgeving.
Uiteindelijk hebben we samen 50 km gereden wat nog net ging voor mij. Hij heeft de route wel serieus ingekort voor mij maar daar was hij niet vies van want zijn rug deed verschrikkelijk zeer. 

Op het eind heeft hij me onze rit via zijn gps doorgestuurd om later nogmaals te rijden of gewoon om te weten waar we in godsnaam allemaal gezeten hebben. 

Dus hieronder is de route terug te vinden: 

Ik ga zeker de routes van Kortenberg nog eens doen! En als mijn broer komt staat Kortenberg ook zeker op het programma, samen met Heverlee, Aarschot en Winksele. Tot als ik nog betere gevonden heb wat zeker zal gebeuren. 

Swoit, mijn beentjes hebben er vandaag niet veel last van :P
Ik heb er een nieuwe kameraad bij die gerust nog eens wil MTB'en als ik in de buurt ben. 

Groetjes

Handig

Eindelijk het is er, mijn fietsstaander. Sinds maandag ben ik trotse eigenaar van een Tacx Spider Prof T3025 en het is een plezier. Geen gesleur, tegen hou en/of redt de fiets nog net voor hij valt actie, er voor gaan zitten, op de poep, op de knieën en geen gezucht meer. Toch niet meer daarvoor. Ik had wel een kleine fietsstaander gekregen van men broer, maar het is toch niet alles om zo te werken. Menig gevloek is er toen geweest.

Diezelfde dag deed ik nog een ander koopje. Het zat al menige tijd in mijn achterhoofd om een iets breder stuur voor mijn MTB te kopen. En ja hoor bij Van Eyck Sport  in Geel, waar ik onder andere ook mijn fietsstaander kocht, lag een stuur voor maar 5 euro. Dat kan je toch niet laten liggen als je weet dat het anders makkelijk tegen de 30 euro kost voor een goedkoop stuur.
Het stuur dat nu op mijn MTB staat is een "Ritchey Flat" van 560 mm en het nieuwe stuur is een "Merida Pro (Litebar?) Double-Butted Aloy" van 660 mm, dus de volledige 100 mm (10 cm) langer. Voor de rest stonden er geen specificaties bij dus zal ik de rise, backsweep, diameter en gewicht wel ooit eens meten. (het stuur was waarschijnlijk onderdeel van een complete Merida fiets waar de koper een ander stuur voor wou)

Maandag heb ik men fiets ook ineens nagekeken en het stuur verwisseld gebruik makend van men nieuwe fietsstaander, om zo deze week te kunnen MTB'en. Maar niets was minder waar. Dinsdag heeft het hier gegoten en vandaag enkel deze ochtend en voormiddag. Dus kon ik vandaag gaan MTB'en, alleen zit de gezondheid niet helemaal mee want sinds gisteren avond ben ik verkouden. Swoit ik ben toch een klein toertje gaan rijden.

Groetjes

Uni uni uni

De eerste week universiteit zit er op. Ondertussen is de stress door onwetendheid al heus wat geminderd en op het kot gaat het goed. Soms heb ik wel geen internet omdat de router op het eerste verdiep staat (denk ik) en ik op het vierde zit. (draadloos internet hé)

Veel les heb ik op het moment nog niet maar de oefenzittingen en practica moet nog komen. Daarom heb ik deze week kunnen genieten van het studentenleven zijnde, socialising met de studentenkring Chemika, free food, pool, bowling, café hangen, verjaardagen vieren, studentenwelkom etc. fun fun fun. 

Dit weekend heb ik ook genoten van een dagje bij mijn liefje thuis. Samen studeren, lekker eten (friet met steak is altijd lekker voor een echte Belg!) en samen een filmpje zien (Adem). Vandaag was mijn dag ingedeeld met MTB'en in Aarschot tussen blijkbaar veel andere MTB'ers. Best plezant om andere MTB'ers tegen te komen.

Swoit, morgen mijn eerste practicum info sessie of misschien zelfs al direct een volledige dag les, wie weet. 

Groeten

ps. de foto's volgen nog :P

Ongelooflijk maar waar!

Het is verdorie lang geleden dat ik nog iets op mijn blog schreef maar het zijn dan ook drukke dagen geweest. Het terug naar huis komen was echt de moeite. Zeer plezant om de vriendin eindelijk terug te kunnen vastpakken en in persoon te praten. (niet via skype, daar waar een virtuele knuffel toch niet hetzelfde is dan een echte). Ondanks de nodige rust was er toch nog steeds veel werk aan de winkel. Mijn thesis is dan ook maar juist op tijd klaar geraakt. (met dank aan de steun en hulp van mijn vriendin en de hulp van mijn mentor in Ierland.) Het is grappig maat het is waar, in mijn Nederlandstalige samenvatting van mijn thesis staan wel geteld 4 typefouten. *Kuch kuch* Ja vier maand alles in het Engels moeten doen, heel de thesis in het Engels schrijven en dan een stukje nederlands,... Jah dan gaat dat niet goed mee hé. Dat kan je goed zien aan het feit dat ik ergens "and" schreef i.p.v. "en". *zucht*. Gelukkig had de jury dat niet eens opgemerkt en konden ze er zelfs mee lachen als ik het vertelde. De thesis verdediging verliep dan ook direct heel goed. Er was maar anderhalve vraag waar ik niet kon op antwoorden uit de 10 vragen die ze stelde. En de sfeer was zeer goed. Na enkele mopjes, wat gelach, vriendelijkheid en natuurlijk een halfuur spanning was het al voorbij en het resultaat mag er wezen. 

Op het praktisch gedeelte van mijn stage, zijnde de stage zelf in Ierland scoorde ik al een 18/20. Ondanks dat ik zulke goede punten scoorde voor mijn stage moest mijn thesis natuurlijk ook goed zijn. En ja hoor niet minder dan een 17/20 scoorde ik voor mijn boekje (thesis) en presentatie. 

Naast mijn thesis had ik ook nog 2 examens en taken te maken. De knappe lerares A. (vriendin) heeft me alles uitgelegd over de vakken Bedrijfsomgeving en Milieuzorg. Dat was wel nodig want de lessen had ik niet kunnen volgen (zat in Ierland) en een saaie cursus van Bedrijfsomgeving, over de 90 pagina's, leren op mijn eentje zag ik niet zitten. En de taken voor Milieuzorg waar ik vaak niets van begreep werden ook goed toegelicht door dezelfde knappe lerares. Deze twee vakken zijn toch ook tot een goed einde geraakt. Het examen van Bedrijfsomgeving van veel makkelijker dan verwacht en was een plezante babbel met de docent. 

Het andere examen dat ik nog had was van Kunststoffen en Polymeren (Deel 2). Een vervroegd herexamen. Zo kan ik dan in Juni afstuderen i.p.v. in September. 

Toen ik terug kwam van Ierland had ik gekozen om dat weekend niets te doen voor 't school. Zo kon ik dan een hele dag met de vriendin bezig zijn en de dag erna gaan MTB'en . Maar euh.... niets was minder waar. Die zondag was het een heel warme dag en besloot ik om pas in de namiddag te gaan MTB'en. Men moeder vertelde dat de voorste band plat stond. Nou goed, de fiets nakijken met wat meer aandacht aan de voorste band. Goed, de band stond terug plat na een uurtje dus zat ik met een gaatje. De binnenband er uit alles na kijken, en ja.. twee grote doorns dwars door mijn buitenband. Allee banden plakken nog eens nakijken en terug er in. Pompen maar ....     

*KNAL* 

eeeeuh.... Ons spinnende moeder en ik verschoten ons bijna een ongeluk. ik zat net aan 2 bar en de binnenband sprong. Een scheur ter hoogte van de sjoepap in de lengte van de band met een afmeting van 25 cm.

Vreemd. Ik had alles nagekeken, er stak niets meer in de buitenband en de band floept om mijn velg alsof het niets is dus knellen zou me vreemd lijken. Swoit, hopen dat ik nog een reserve heb liggen. 

Allee tweede poging. Eerst nog eens alles nakijken en dan terug de band er op. Deze keer het laatste van de buitenband aan de overzijde van de sjoepap. Dus geen knelling aan de sjoepap mogelijk. Pompen maar....

*KNAL*

eeeeuh... jah.... De pret was voorbij. Het was zondag, de winkels zijn toe, geen reserve binnenbanden en de goesting was ook voorbij. De band had op dezelfde plaats een scheur. Nogmaals alles nagekeken en deze keer niet alleen en ik maar we vonden geen boosdoener. 

Indien er een fietsenmaker de blog zou lezen, heeft u enige verklaring? 

Swoit. Na de zondag heb ik geen tijd meer gevonden tot halverwege mijn examens eens ik kon gaan MTB'en (deze keer met zomer banden). In het totaal ben ik nog maar 2 keer gaan MTB'en sinds ik terug ben van Ierland maar het was al ongelooflijk. Ik heb ondertussen de groene Bloso route van Rotselaar al eens gedaan met de helft van de blauwe lus. En ik moet zeggen dat het wel een leuke lus was, was het niet dat ik bijna onder een auto stak. Zal er al maar bij vertellen dat het absoluut niet mijn schuld was. Ik stond stil nog een goede 5 meter verwijderd van de haaientanden in het midden van mijn rijvak (ja hoor aan de rechterkant van de straat, en ik was aan't zoeken naar de Bloso plakaatjes) toen er ineens een monovolumewagen zijn bocht volledig afsneed, dus op mijn vak reedt en op nog geen meter van mij ineens alles toeslaat tot een paar cm verwijderd van mij. Ik stond nog met men rechter voet in de klikpedaal en wist even niet wat er gebeurde. Maar ik kan je zeggen mijn hartslagmeter begon te tuuten omdat mijn hartslag te hoog was. Die gast keek vreemd naar mij met een verbaasd gezicht en ik was blij dat ik niet tegen de motorkap plakte. Ik had mijn eerste zwaar MTB ongeval toch anders ingebeeld dan onder een wagen. Gelukkig was dit ook niet het geval. Swoit hierna deed ik nog de groene lus van Holsbeek en man man man heb ik me dat beklaagt. Het had in de voormiddag hevig geregend en ik dacht dat het met zomerbandjes nog wel ging lukken. Eerst en vooral heb ik zo'n 5 km omweg gereden omdat de plakaatjes niet zichtbaar waren of er gewoon geen meer stond. (na werken aan een straat bevoorbeeld) Dan kwam ik uiteindelijk aan de eerste echte berg en Oh mijn god, wat een berg was me dat. Zag er heel plezant uit maar eeeuh... te veel modder en te lang om helemaal tot boven te geraken. Op heel de route heb ik alleen de eerste berg voor de helft te voet moeten doen omdat ik geen grip meer had en me vast reed in de modder. Er waren ook een paar zeer interessante afdalingen tussen, gaande van heel snel tot zeer technisch. Het heel snelle stuk was aangenaam en rustgevend. Gewoon op de baan, recht naar beneden, geen zijstraten en tegen een topsnelheid van 57 km/h. De technische afdaling was ook super plezant maar wel een beetje angstaanjagend. Een diep uitgesleten pad met kronkels, diepe drops, takken, modder, stenen en steile aarde muren. 

Al bij al is dat een mooie route van twee sterren (uit 3). Als ik deze kan, tegen dat men broertje afkomt zal ik al wel wat skills hebben :P 

Voor de rest heb ik niet meer kunnen gaan MTB'en maar heb ik wel genoten van de dagen. Het was dan ook plezant om met de vader van A. naar zee te gaan om te werken aan de chalet, om te helpen voor U. haar feest en om veel mensen te doen lachen tijdens het feest. 

Gisteren had ik dan ook eindelijk terug een dagje rust en was de shopping spree met ons moeder zeer gewenst. Van kleren, tot de zoektocht naar aluin (bij André Thiry) en het winkelen in Stone Manor. An absolute pleasure!

Maar waarom schrijf ik nu deze blog, wel omdat ik morgen op vakantie vertrek en volledige rust zal hebben met mijn schatje. Vandaag is het nog proclamatie en zal ik mijn diploma eindelijk ontvangen. 

Oh oh en de blog na mijn vakantie zal hoogstwaarschijnljik over het Higgs Boson deeltje gaan!!!! Hou de oren scherp zeker op de 4de Juli want dan gaan ze vanuit het onderzoek in CERN hun resultaten publiek maken!!!!!! Ik ben kei benieuwd naar het historisch veranderend onderzoek!!! Ik zal me na de vakantie bijschaven over het deeltje en jullie proberen een "amateuristische" blik te geven over wat dit nu juist inhoud. Ik ben benieuwd of het gaat lukken. 

Groetjes, niet meer vanuit Ierland maar terug vanuit België,

Amuserie

Een combinatie van amuseren en miserie. Dat is het tot nu toe al geweest. 

Het is druk druk druk op de stage plaats. Spijtig genoeg zal mijn project niet af zijn als ik moet stoppen maar dat wist iedereen. Toch het blijft spijtig want het onderwerp interesseert mij. Mijn mentor en ik hadden al mopjes zitten maken over vakantiewerk voor mijn project maar spijtig genoeg willen ze me niet betalen :P Had anders wel graag een maandje of twee komen werken tegen betaling van een Ph. D. loon *grijns*

Er zijn dagen dat het goed vlot en er zijn dagen dat het gewoon tegensteekt. 

Vandaag had ik een hele dag labo gepland voor UV titraties. Wat houdt dat in? Om het kort uit te leggen: net iets meer afwegen dan 1,00 mg (zeer lastig en er is maar 1 balans die zo nauwkeurig is), dit 1 maal voor het analiet en 1 maal voor elke titrans, alles oplossen, eentje verdunnen, het toestel inorde brengen en dan om de 2 minuten rechtstaan om tussen toestel en computer te lopen om een additie te kunnen doen in het cuvetje. Eens begonnen met de titratie duurt het ongeveer 30-35 min. voor 18 addities gaande van 1 µL tot 400 µL.

Deze ochtend kreeg ik al te horen dat iemand anders het toestel nodig had in de namiddag. Nau, geen probleem dan neem ik de voormiddag en schrijf ik in de namiddag. Even nadenken, als ik goed doorwerk krijg ik 4 titraties af in de voormiddag (alles inbegrepen). Dat moet lukken. 

Eerste titratie achter de rug, op naar de tweede. 

Halverwege de tweede titratie vern*** ik mijn titratie, *zucht* eigen schuld, dikke bult. Alléé, nog maar eens. 

Ineens op hetzelfde punt halverwege mijn titratie, vindt onze vriend windhoos (zoals men zusje dat goed kan zeggen) het nodig om eens te rebooten. Wat frustrerend! Alsof het al niet saai genoeg is om die titraties 3,5 uur aan een stuk te moeten doen. (voorbereiding inbegrepen :P)

"Third time's the charm" zeggen ze dan hé. Gelukkig liep hier dan niets mis maar mijn tijd was ondertussen al wel mooi verspeeld. *zucht*

Het is hard werken om alles rond te krijgen. Hopelijk lukt het om degelijke resultaten en goede theorie te gronden tegen het eind van mijn stage. Anders gaat het nog lastig worden tijdens mijn verdediging. 

In de vrije tijd die ik ergens verscholen in een dag nog heb, probeer ik wat te relaxen. Spijtig genoeg gaat dat niet altijd. Mijn kotgenoten met name de twee dames aan de overkant zijn niet echt van de properste. Wanneer je 's avonds de keuken proper achterlaat en de volgende ochtend vind je dit terug met frieten overal (zelfs tussen de voegen van de zetels), zout korrels over de vloer, popcorn naast de TV, lege flesjes op de tafel, afwas in de gootsteen, uittreksels en restanten van fastfood karton in diverse plaatsen, is dit niet echt relax opstaan. Vuilniszakken buiten zetten is ook niet echt in hun doen. Elk weekend moet ik de vuilniszakken buitenzetten. Op zondag avond komen ze terug en de vuilzak is ineens terug vol. Spijtig genoeg heb ik er geen foto van getrokken maar het was echt ongelooflijk. Vorige week hadden ze de vuilzak volgestopt en beginnen stapelen in een kartonnendoos naast de vuilzak. Jaja, zelfs de etensresten gingen los op het bovenste plateau van het stapelkunstwerk. Gewoon afschuwelijk, natuurlijk dat na een week alles ook begint te stinken :P Op het einde van de week stonden er 2 volle vuilniszakken naast de volle vuilbak en nog een stapelkunstwerk langs de andere kant. Gelukkig had mijn mannelijke kotgenoot het stapelkunstwerk al weg gedaan en moest ik alleen nog de rest doen. 

Soms heb ik het gevoel dat ze een beetje profiteren van mij omdat ik in het weekend hier ben. :/

Swoit wat ik dan wel kan doen om te relaxen is gaan fitnessen. Zo'n 3 keer in de week weliswaar. En de laatste paar weken ben ik mee gaan volleyballen. Zeer plezant. Vorige woensdag was het wat uitgelopen en hebben we meer dan twee uur zitten volleyballen, ik vond dat niet erg maar achteraf was het wel wat laat. 

Omdat ik hier geen fiets heb ben ik de laatste tijd veel op Pinkbike aan't lezen en kijken, super interessant en ik sta al te springen om op mijn MTB te kruipen. Zeker na de examens want dan gaan mijn schatje en ik naar zee en ik mag de MTB meenemen *grijns* Hopelijk zijn de bloso parkoertjes daar leuk!

Maar tijdens het surfen stoot je vantijd ook op plezante informatie zoals deze van Telenet gelukkig heb ik de oudjes nog een laatste duw in de rug gegeven net voor ik vertrok om over te schakelen naar digitaal en HD. Hopelijk gaat het daar goed. 

Maar ook deze interessante korte "documentaires" over remixen. (remixen in de brede zin van het woord niet alleen de DJ style muziek) Everything is a Remix! Zeker de moeite om eens te zien, voor alle leeftijden. Je komt leuke weetjes te weten. 

Naast al deze vrijetijd is er natuurlijk ook nog de teambuilding :P Het is niet echt teambuilding maar van tijd regelt mijn mentor een avondje uit met de collega's. Deze vrijdag zijn we naar Henry Downes geweest. Een ouw pekes  pub maar best gezellig. Diezelfde avond ben ik met twee collega's naar een live optreden van The Great Ocean Divide gaan kijken in Sal's bar. Het is Postrock, om het te beschrijven, een mix tussen Tool, A Perfect Circle en Muse. Dit allemaal zonder zang. Ik vond het geweldig, er zat veel emotie in en een goede performance!!! Op de website zijn een paar liedjes te downloaden maar ik vond hun live nummers net iets beter. Ze waren enthousiast dat ze een Belgische fan hadden en vertelde dat ze bezig waren aan hun eerste CD. Ondertussen probeer ik het woord al terug te verspreiden, zoals een goede fan dat doet. Later op die avond zijn we naar the Kazbar gegaan voor wat late nite boogy. 

Volgende week staat er Paintball op de planning. Dit is wel meer teambuilding. Het gaat zeker en vast plezant worden. Ik zie er naar uit.

Maar goed, genoeg gezeverd. 

Het is tijd om eens terug verder te werken. 

Aan iedereen die dit leest, doe ik de groetjes, vergeet niet hier en daar eens op een link te klikken en een reactie na te laten. 

Lieve schat ik mis jou. Het is niet lang meer maar 25 dagen. 

Groetjes

vanuit Ierland