Vettig of niet?

Ik ben een beetje verzeild geraakt in de wereld van ververvangers vanwege een artikel. Ik zal proberen een korte samenvatting te geven.

De laatste jaren is er meer en meer vraag naar vetarme producten. Zelfs zoveel dat er jaarlijks een toename is van 5%. Dit vanwege de obesitasepidemie en de vraag naar voedsel met minder calorieën. Aangezien vet een slechte naam heeft gekregen, wil men daar minder van.
Er is spijtig genoeg geen simpele manier om vetarme producten te maken. Vet heeft veel verschillende functies bijvoorbeeld structuur (stabilisatie, viscositeit), smaak en mondgevoel. Moest je het vet gewoon uit een product halen creëer je een volledig ander product. En kan het zelfs onsmakelijk en onverkoopbaar worden.
Een ideale vetvervanger is eiwit. Ze zijn flexibel en kunnen verschillende eigenschappen aannemen. Plus, ze hebben een veel gezonder imago dan vetten. De meeste eiwitten zijn afkomstig uit melk. Het is gemakkelijk, in grote hoeveelheden verkrijgbaar en zijn van nature oplosbaar in water. Natuurlijk zijn er nog andere bronnen zoals planten- en dierlijke eiwitten. Deze uit planten zijn in opmars vanwege de halal- en koosjermarkt en hun goedkopere prijs.

Producten als kaas, ijs en spreads (denk maar aan je boursin, philadelphia, ...) zijn de grootste markt voor vetvervangers. Maar om het vet te vervangen moet men van elk product afzonderlijk de functie van het vet weten om zo de eiwitten ook deze functie te geven (laten nabootsen). Om de eiwitten te behandelen mag dit alleen maar gebeuren op een fysische manier. Op chemische manier veranderingen aanbrengen, aminozuur volgorde aanpassen, is verboden. Daarbij de consument wil geen chemisch veranderde eiwitten verkopen. Door te gaan spelen met temperatuur, pH, buffers, zouten en mechanische krachten kunnen eiwitten verschillende eigenschappen krijgen.

De viscositeit en stabiliteit bij, bijvoorbeeld, mayonaise is afkomstig van een opstappeling vetdruppeltjes. Om dit zelfde effect te maken met eiwitten, moeten deze ook dezelfde structuur hebben. Gewoonweg eiwitten verhitten gaat niet want dan krijg je een massief blok. Eiwitten verhitten in een emulsie van vet zou wel werken vermits de vetdruppels het samenklonteren van de eiwitten voorkomt. Zo creëer je micro-eitjes. Door te variëren met de verhoudingen kan je de grootte van de eitjes aanpassen naar het doel van het product.

Het vet in sauzen is ook verantwoordelijk voor het romige mondgevoel en dat kunnen eiwitbolletjes niet gemakkelijk evenaren. Ze moeten bewerkt worden met Arabische gom (E414, natuurlijk verdikkingsmiddel) en krijgen een daarmee een harig laagje. Als ze dan over je gehemelte rollen, je een romig mondgevoel geven. Maar niets is voor niets. Dit heeft effect op de stabiliteit en moeten de wetenschappers zoeken naar een evenwicht tussen de over te nemen eigeschappen en de capaciteit van de eiwitten om een goede nabootsing te krijgen. Dit lukt niet altijd even goed en moet de consument vaak kiezen wat ze willen accepteren in ruil voor minder calorieën.

Meer recent onderzoek gaat over vetvervangers bij vleesproducten. Uit een biefstuk kan je geen vet halen maar uit vlees dat moet verwerkt worden zoals worst en gehakt, gaat dit wel.
Je kan het meest magere vlees er uit halen en eiwitten toevoegen als vetvervangers om de smaak van het eindproduct terug op peil te brengen. De manier waarop ze het doen is nog geheim. Maar vlees heeft typische eigenschappen vanwege zijn anisotrope structuur. Dit wil zeggen dat het in verschillende richtingen andere kenmerken heeft. Eiwitbolletjes doen hier dan af, vermits ze in alle richtingen dezelfde eigeschap hebben. Dus zal men met staafjes moeten werken. Het is niet gemakkelijk om ze tijdens de productie in de juiste vorm te houden en daarom zijn ze nog niet klaar voor marktintroductie. Er is nog onderzoek nodig.

Het aanbod in vetvervangers wordt steeds groter. In de toekomst hoopt men alles er over gekend te hebben en hoeft een klant nog maar enkel te zeggen welke functies hij nodig heeft en kan hij kiezen tussen verschillende vetvervangers.
 
Zo ziet de toekomst er misschien uit.


Ik hoop dat het interessant was. 
Ik ga alleszins nu croque's eten met light kaas en kookham :P

Groetjes

Open source & Avogadro

Een tijdje geleden kwam mijn zus af met een lezing op Fosdem over "Tools for Computational Chemists". Uiteraard ben ik een al oor, zeker als het gaat over Open Source en Chemie. De lezing zelf ben ik niet gaan volgen omdat het waarschijnlijk toch over developing ging en ik daar geen snars van begrijp. 

Toch ben ik opzoek gegaan naar de inhoud en stootte op een leuke vondst. De personen die de lezing kwamen geven hadden een website genaamd Open Chemistry en daar vond ik veel informatie. Zij hebben ondertussen een programma geschreven, Avogradro, om molecules te tekenen, berekenen enz. 
"Avogadro is an advanced molecule editor and visualizer designed for cross-platform use in computational chemistry, molecular modeling, bioinformatics, materials science, and related areas. It offers flexible high quality rendering and a powerful plugin architecture." 

Het is een geweldig programma en ik kan het alleen maar aanmoedigen om verder te doen. 

De meeste programma's waar je dit mee zou kunnen doen kosten stukken van mensen. Vaak krijg je die met korting als je werkt voor een bedrijf of zelfs stage doet maar dan nog kost het veel. 

Ik doe alvast mijn taak en dat is het woord verspreiden omdat veel chemici en vooral studenten onder ons dit wel kunnen gebruiken.  

Hier zijn enkele filmpjes om een beeld te krijgen wat je er mee kan doen:
- Voor de koffie junkies onder ons: het tekenen van een cafeïne molecule

Voor de meer (ingewikkelde) filmpjes en functies zoals voor energie-, frequentie-, optimalisatie-, single point, ... berekeningen (zaken die ik op school heb moeten doen) kan je hier terecht link.  

Voorbeeld: "A typical set of GAMESS calculations"

uitleg: "In this post I show the sequence of GAMESS calculations necessary to compute the free energy of the water dimer molecule at the B3LYP/6-31G(d)//PM3 level of theory. This notation means that the geometry and the free energy contribution is obtained with PM3, while the electronic energy is computed using B3LYP/6-31G(d) and the PM3 geometry. (By default the free energy is computed at 298.15 K and 1 atmosphere pressure.)"

Het is redelijk ingewikkeld, dus wil ik er niet eens aan denken om het uit te leggen. Misschien na mijn examens als alles goed verlopen is.

Groetjes

SI eenheden

Een tijdje geleden sprak ik met een collega op 't werk over wetenschap en filosofie. Ik bracht nog eens het onderwerp aan over de standaard kilogram en meter. Iets waar ik al eens over schreef in de post "Ingewikkeld maar ontward". Sinds ik dat schreef heb ik me al veel afgevraagd waar die dingen eigenlijk zijn, wie ze bewaard en hoe. Na even opzoeken ben ik tot wat interessant gekomen. 
Het Bureau international des poids et mesures (BIPM) gevestigd in Pavillon de Breteuil in Sèvres, Frankrijk, huisvest de zeven basis SI eenheden (Système International d'Unités) zijnde:

Afbeelding gehaald van http://nl.wikipedia.org/wiki/SI

• Ampére (A): meeteenheid van elektrische stroom
• Kilogram (kg): meeteenheid van massa
• Meter (m): meeteenheid van lengte
• Seconde (s): meet eenheid van tijd
• Kelvin (K): meeteenheid van thermodynamische temperatuur
• Mol (mol): meeteenheid van de hoeveelheid stof/substantie
• Candela (cd): meeteenheid van lichtsterkte

Deze eenheden spelen allemaal een zeer belangrijke rol in ons leven. Daarom worden ze ook onder zeer goede condities bewaart en mee om gegaan. Ook zijn er af en toe veranderingen. Zoals al eerder vermeld in een post, kwam de kilogram aan het licht toen ze het getal van Avogadro gingen onderzoeken. De eenheid voor de meter is ook verandert sinds 1960. Het is geen "stok" meer gemaakt van 90% platina en 10% iridium met inkepingen om de meter te bepalen. Het is nu gebaseerd op de afstand dat licht aflegt in vacuum gedurende een tijdsinterval van 1/299 792 458 van een seconde. Dit zou stabieler moeten zijn. Want materie, zoals het prototype van de kilogram, kan oxideren, vuil worden, instabiel worden en reacties ondergaan, massa verliezen of bijkomen, noem maar op, er kan van alles mee fout gaan.

Op de website van BIPM kan je veel informatie vinden. Ik zal kort zeggen hoe het nu gemeten wordt. Sorry voor de mensen die niet goed Engels verstaan.

• "The metre is the length of the path travelled by light in vacuum during a
  time interval of 1/299 792 458 of a second."
• "The kilogram is the unit of mass; it is equal to the mass of the
  international prototype of the kilogram."
• "The second is the duration of 9 192 631 770 periods of the radiation
  corresponding to the transition between the two hyperfine levels of the
  ground state of the caesium 133 atom."
• "The ampere is that constant current which, if maintained in two straight
  parallel conductors of infinite length, of negligible circular cross-section,
  and placed 1 metre apart in vacuum, would produce between these
  conductors a force equal to 2 × 10−7 newton per metre of length."
• "The kelvin, unit of thermodynamic temperature, is the fraction 1/273.16 of
  the thermodynamic temperature of the triple point of water."
• 1. "The mole is the amount of substance of a system which contains as many
  elementary entities as there are atoms in 0.012 kilogram of carbon 12; its
  symbol is “mol”."
  2. "When the mole is used, the elementary entities must be specified and may be
  atoms, molecules, ions, electrons, other particles, or specified groups of
  such particles."
• "The candela is the luminous intensity, in a given direction, of a source
  that emits monochromatic radiation of frequency 540 × 1012 hertz and that
  has a radiant intensity in that direction of 1/683 watt per steradian."

(informatie uit "si_brochure_8_en.pdf" gevonden op http://www.bipm.org/ 14/02/2013)

Er is nog veel meer informatie terug te vinden op de website en in de brochure van het BIPM voor geïnteresseerde die wat meer uitleg willen over de procedures, wetgevingen, ... .
Natuurlijk zijn er ook andere websites die het ook super goed uitleggen zelfs met filmpjes. Zoals de National Physical Laboratory (NPL) van Great Britain dat kopieën van de prototypes bewaart en bestudeert. 
Bijvoorbeeld de meter (en ook de rest zie hierzo) in het Engels, sorry.

Ik hoop dat het interessant was om te lezen. 

Groetjes

Lekker warm gekleed

De warme, zachte pull van Chemika is toegekomen. Joepie, ik kan me weer warm kleren :P
Chemika is de studentenkring van Chemie en Biochemie & Biotechnologie. Het is een plezante groep met veel activiteiten en kortingen.

 

 Het wapenschild van chemika:

"Het verenigingsschild heeft de vorm van een heraldisch Vlaams gedeeld schild. Het rechterveld is dubbel geschuind van links, met de kleuren azuur, zilver, azuur, met daarop het monogram oftewel zirkel van Chemika in sabel. Het linkerveld heeft een achtergrond van sabel met daarop in zilver een alambiek, een klassieke destilleerkolf. In het zirkel kunnen we de letters V, C en F terugvinden. V van Vivat, C van Crescat en F van Floreat. De C kan men ook voor de C van Chemika aanzien. Zo krijgt men Vivat, Crescat et Floreat Chemika, oftewel Leve, Groeie en Bloeie Chemika. Deze spreuk werd traditioneel onder de communicatie van de kring, zowel intern als naar buiten toe, gebruikt en geplaatst." tekst en afbeelding gehaald van http://www.chemika.be/historiek

De rest van de geschiedenis is ook terug te vinden op de website van Chemika.

Er was ook een T-shirt te verkrijgen met het Chemikaschild in't klein en oranje op de voorkant en een grappige tekst op de achterkant. Aanschouw hier.

 

Niet slecht *grijns*

Groetjes

Wachten en genieten

Het heeft lang geduurd maar eindelijk, maar echt eindelijk heb ik deftig internet op mijn kot. De weken van amper internet en een flikker systeem van connectie en geen connectie is eindelijk voorbij. Hoezo? Wel de goede huisbaas heeft zijn internet in het tuinhuis/kantoor opgeofferd voor mij. Nu heb ik internet via een bakje met kabel :P geweetwel zo via een stopcontact internet. De overeenkomst is dat als zij het nodig hebben bvb in het weekend mogen ze dat gerust komen halen.

Ook heb ik na bijna een maand wachten, Rocksmith voor de PC kunnen vastkrijgen en ja hoor het is een geweldig, plezant spel. Het zit goed in elkaar. Zelfs mijn liefje heeft tijdens de pauze deze zondag even gespeeld en dat ging nog goed ook. Ze zegt altijd dat ze die dingen niet kan maar stiekem kan ze dat toch hoor :P Love you!

Pauze waarvan? Wel wel wel, ons klein projectje is bijna zo goed als af. Mijn schatje knutselt en schildert graag en dit wil ik aanmoedigen zo goed als ik kan. Ook bij mij zit dat creatieve wel een beetje in de vingers en soms moet dat er gewoon uit. Broertje en zusje zullen dat gevoel navenant ook al wel kennen :D Maar eeuh ja ons projectje, wel ik had altijd al graag een groot periodiek systeem der elementen (PSE) gehad en nu dat ik het helemaal uit mijn hoofd moet kennen voor het vak genaamd Metalen & Katalyse (een fancy naam voor anorganische chemie maar swoit) zag ik mijn kans. De laatste weken hebben mijn liefje en ik een periodiek systeem uitgetekend en geschilderd op een doek. Afmetingen zijn ruwweg 1 meter hoog en 2 meter breed. Enkel het atoomnummer (Z) en symbool van het element staan in de vakjes. De naam was te lastig en te klein om er onder te schilderen. Daarbij dat is toch niet nodig :P Om te oefenen zal ik wel een lijst met namen er naast hangen. 
Het is bijna af. Nog net een tweede laag zetten op de vakken die we vandaag hebben geschilderd (was nog nat daarstraks)  de doek knippen, kanten omzomen/lussen maken plus stokjes en draad en voila, klaar om omhoog te hangen op mijn kot. Ik kan niet wachten om het resultaat te zien hangen! Uiteraard volgen er dan foto's van en zullen de foto's van men kot er ook verschijnen (twee vliegen in één klap). 

super super super

ik heb nog veel te vertellen maar de post is al lang genoeg. Maar om een tipje van de sluier op te tillen, ik heb ondertussen een nieuwe laptop, heb er al domme, maar echt domme dingen mee gedaan (er is niets aan hoor). Veel gedans, gesport, aah ja en studeren :P

groetjes chez Louvain
B.

Realisatie? Heisenberg

Vorige week vrijdag kreeg had ik een vak genaamd "Computationele Chemie". Na de eerste helft van de les was ik de draad al een beetje kwijt maar na de pauze was het zowat voor iedereen wel net even te moeilijk om te volgen (te veel wiskunde en abstracte chemie om te slikken). Ach, ondertussen is de les al nagekeken (wauw iets wat ik normaal niet vaak doe =P) en ben ik klaar voor de volgende les.

Maar dat was nu niet echt de realisatie dat ik bedoelde. Tijdens de les hebben we kort gesproken over de Onzekerheidsrelatie van Heisenberg (en hier ben ik beginnen wegdromen, misschien daarom dat ik op het einde van de eerste helft de draad al kwijt was, uhmmm... =/ ). Waarom? De fans van Breaking Bad zullen al wel weten waarom ik begon te dromen/nadenken. In de reeks van Breaking Bad is de hoofdpersonage genaamd Walter White een overgekwalificeerde chemicus (doctoraat) dat werkt als een leerkracht in het middelbaar. Hij krijgt kanker en wil met zijn laatste adem, zorgen dat zijn gezin genoeg geld heeft. Om aan geld te geraken begint hij drugs te maken, namelijk crystal meth (methamfetamine). Wat, by the way, een zeer gevaarlijk drug is!!!! Don't do drugs!

Swoit zijn alias is Heisenberg. Aaah, aaaah, aaaah de link al gelegd? Ik zal kort wat meer uitleg geven. (wil je geen chemische uitleg? skip het schuingedrukte!)

Tijdens enkele tests met elektronen, botste ze op een merkwaardig fenomeen. Namelijk dat ze een golf-deeltjes dualiteits-karakter hebben.

Wanneer er elektronen één voor één worden afgeschoten op twee openingen (double slit), zoals te zien op de figuur van links naar rechts, zal er een interferentie patroon (grafiek a) optreden dat zichtbaar is op het fosforiscerend scherm (phosphorescent screen). Dit is ook te zien bij licht (fotonen) en hieruit kan men afleiden dat elektronen een golf karakter hebben. Maar vreemd genoeg schoten ze maar 1 elektron af en kan het elektron dus niet door beide openingen tegelijkertijd gaan om zo een interferentie patroon te verkrijgen. Of kan een elektron dat wel? Eerst sloten ze opening a. Hierbij werd grafiek b verkregen dat geen interferentie aangeeft maar een deeltjes karakter. Hetzelfde bij het sluiten van opening b. Maar wanneer beide spleten open zijn geeft het resultaat nog steeds grafiek a en niet d. 

Ok, dus een elektron heeft een golf karakter wanneer er twee openingen zijn. Maar door welke opening gaat het elektron nu eigenlijk? Om dit te onderzoeken maakten ze gebruik van een microscoop en lichtbron/fotonen. De fotonen van de lichtbron zullen tegen het elektron botsen wanneer het door één van de twee spleten komt en kan het elektron gelokaliseerd worden.(voorwaarde: het licht moet een korte golflengte hebben in vergelijking met de afstand tussen de twee openingen, anders is de resolutie van de lichtflits in de microscoop te laag om het onderscheid te kunnen maken tussen beide openingen)

Wanneer er tijdens de testen licht aanwezig was kon men de exacte plaats van het elektron bepalen maar verloor het zijn interferentie patroon. Op deze manier was grafiek d wel te zien en kon men nu zeggen dat het een deeltjes karakter heeft. Om er voor te zorgen dat het pad van het elektron niet wordt beïnvloed door de fotonen, moet men fotonen gebruiken met een lagere energie-inhoud. Maar dat wil zeggen dat we licht moeten gebruiken met een hogere golflengte en dus de resolutie slechter wordt. Hiermee is niet meer te bepalen door welke spleet het elektron nu juist gaat, a, b of beide. Door dit toch te proberen verkrijgt men terug meer en meer een uitgesproken interferentie patroon zoals te zien in de laatste grafiek e. 

Deze onzekerheden is nu net het geen waar Werner Heisenberg het over had. We kunnen in de twee situaties nooit beide eigenschappen (plaats en impuls) met onbeperkte precisie meten. Het meten van iets heeft op zich al genoeg invloed op de omstandigheden dat er onzekerheid ontstaat.  Of in de vertaalde woorden van Heisenberg "in observing the world, we inevitably disturb it."

Ik zal jullie sparen van alle wiskundige rompslomp maar voor de mensen met interesse (ook voor niet wiskundige onder ons), hier zijn al enkele interessante links: link 1 (engels), link 2 (engels), link 3 (engels) en nog veel meer! 

Toen ik de theorie nogmaals te horen kreeg moest ik dus lachen omdat Walter White van Breaking Bad ook zo een beetje is zoals de theorie van Heisenberg. Er is veel onzekerheid en wanneer hij de ene speelt, vb Walter White is de andere Heisenberg niet te zien en visa versa. Toch is het dezelfde man. Uit nieuwsgierigheid heb ik eens opgezocht op internet of er nog mensen waren die zo dachten en ja hoor, mijn mening wordt gedeeld met veel andere fans =D Bij het opzoeken stootte ik op iemand zijn uitleg en zelf kon ik het eigenlijk niet beter zeggen (voor de liefhebbers likkerdeklik)

Sorry voor de lange post =P maar ik vond de realisatie best plezant.
Btw Breaking Bad is een zalige drama reeks die de moeite waard is om te zien!

Voor de rest gaat het hier goed. Heb nog steeds geen kanalen op mijn tv en het internet valt redelijk vaak uit, zucht.

Groeten

Ongelooflijk maar waar!

Het is verdorie lang geleden dat ik nog iets op mijn blog schreef maar het zijn dan ook drukke dagen geweest. Het terug naar huis komen was echt de moeite. Zeer plezant om de vriendin eindelijk terug te kunnen vastpakken en in persoon te praten. (niet via skype, daar waar een virtuele knuffel toch niet hetzelfde is dan een echte). Ondanks de nodige rust was er toch nog steeds veel werk aan de winkel. Mijn thesis is dan ook maar juist op tijd klaar geraakt. (met dank aan de steun en hulp van mijn vriendin en de hulp van mijn mentor in Ierland.) Het is grappig maat het is waar, in mijn Nederlandstalige samenvatting van mijn thesis staan wel geteld 4 typefouten. *Kuch kuch* Ja vier maand alles in het Engels moeten doen, heel de thesis in het Engels schrijven en dan een stukje nederlands,... Jah dan gaat dat niet goed mee hé. Dat kan je goed zien aan het feit dat ik ergens "and" schreef i.p.v. "en". *zucht*. Gelukkig had de jury dat niet eens opgemerkt en konden ze er zelfs mee lachen als ik het vertelde. De thesis verdediging verliep dan ook direct heel goed. Er was maar anderhalve vraag waar ik niet kon op antwoorden uit de 10 vragen die ze stelde. En de sfeer was zeer goed. Na enkele mopjes, wat gelach, vriendelijkheid en natuurlijk een halfuur spanning was het al voorbij en het resultaat mag er wezen. 

Op het praktisch gedeelte van mijn stage, zijnde de stage zelf in Ierland scoorde ik al een 18/20. Ondanks dat ik zulke goede punten scoorde voor mijn stage moest mijn thesis natuurlijk ook goed zijn. En ja hoor niet minder dan een 17/20 scoorde ik voor mijn boekje (thesis) en presentatie. 

Naast mijn thesis had ik ook nog 2 examens en taken te maken. De knappe lerares A. (vriendin) heeft me alles uitgelegd over de vakken Bedrijfsomgeving en Milieuzorg. Dat was wel nodig want de lessen had ik niet kunnen volgen (zat in Ierland) en een saaie cursus van Bedrijfsomgeving, over de 90 pagina's, leren op mijn eentje zag ik niet zitten. En de taken voor Milieuzorg waar ik vaak niets van begreep werden ook goed toegelicht door dezelfde knappe lerares. Deze twee vakken zijn toch ook tot een goed einde geraakt. Het examen van Bedrijfsomgeving van veel makkelijker dan verwacht en was een plezante babbel met de docent. 

Het andere examen dat ik nog had was van Kunststoffen en Polymeren (Deel 2). Een vervroegd herexamen. Zo kan ik dan in Juni afstuderen i.p.v. in September. 

Toen ik terug kwam van Ierland had ik gekozen om dat weekend niets te doen voor 't school. Zo kon ik dan een hele dag met de vriendin bezig zijn en de dag erna gaan MTB'en . Maar euh.... niets was minder waar. Die zondag was het een heel warme dag en besloot ik om pas in de namiddag te gaan MTB'en. Men moeder vertelde dat de voorste band plat stond. Nou goed, de fiets nakijken met wat meer aandacht aan de voorste band. Goed, de band stond terug plat na een uurtje dus zat ik met een gaatje. De binnenband er uit alles na kijken, en ja.. twee grote doorns dwars door mijn buitenband. Allee banden plakken nog eens nakijken en terug er in. Pompen maar ....     

*KNAL* 

eeeeuh.... Ons spinnende moeder en ik verschoten ons bijna een ongeluk. ik zat net aan 2 bar en de binnenband sprong. Een scheur ter hoogte van de sjoepap in de lengte van de band met een afmeting van 25 cm.

Vreemd. Ik had alles nagekeken, er stak niets meer in de buitenband en de band floept om mijn velg alsof het niets is dus knellen zou me vreemd lijken. Swoit, hopen dat ik nog een reserve heb liggen. 

Allee tweede poging. Eerst nog eens alles nakijken en dan terug de band er op. Deze keer het laatste van de buitenband aan de overzijde van de sjoepap. Dus geen knelling aan de sjoepap mogelijk. Pompen maar....

*KNAL*

eeeeuh... jah.... De pret was voorbij. Het was zondag, de winkels zijn toe, geen reserve binnenbanden en de goesting was ook voorbij. De band had op dezelfde plaats een scheur. Nogmaals alles nagekeken en deze keer niet alleen en ik maar we vonden geen boosdoener. 

Indien er een fietsenmaker de blog zou lezen, heeft u enige verklaring? 

Swoit. Na de zondag heb ik geen tijd meer gevonden tot halverwege mijn examens eens ik kon gaan MTB'en (deze keer met zomer banden). In het totaal ben ik nog maar 2 keer gaan MTB'en sinds ik terug ben van Ierland maar het was al ongelooflijk. Ik heb ondertussen de groene Bloso route van Rotselaar al eens gedaan met de helft van de blauwe lus. En ik moet zeggen dat het wel een leuke lus was, was het niet dat ik bijna onder een auto stak. Zal er al maar bij vertellen dat het absoluut niet mijn schuld was. Ik stond stil nog een goede 5 meter verwijderd van de haaientanden in het midden van mijn rijvak (ja hoor aan de rechterkant van de straat, en ik was aan't zoeken naar de Bloso plakaatjes) toen er ineens een monovolumewagen zijn bocht volledig afsneed, dus op mijn vak reedt en op nog geen meter van mij ineens alles toeslaat tot een paar cm verwijderd van mij. Ik stond nog met men rechter voet in de klikpedaal en wist even niet wat er gebeurde. Maar ik kan je zeggen mijn hartslagmeter begon te tuuten omdat mijn hartslag te hoog was. Die gast keek vreemd naar mij met een verbaasd gezicht en ik was blij dat ik niet tegen de motorkap plakte. Ik had mijn eerste zwaar MTB ongeval toch anders ingebeeld dan onder een wagen. Gelukkig was dit ook niet het geval. Swoit hierna deed ik nog de groene lus van Holsbeek en man man man heb ik me dat beklaagt. Het had in de voormiddag hevig geregend en ik dacht dat het met zomerbandjes nog wel ging lukken. Eerst en vooral heb ik zo'n 5 km omweg gereden omdat de plakaatjes niet zichtbaar waren of er gewoon geen meer stond. (na werken aan een straat bevoorbeeld) Dan kwam ik uiteindelijk aan de eerste echte berg en Oh mijn god, wat een berg was me dat. Zag er heel plezant uit maar eeeuh... te veel modder en te lang om helemaal tot boven te geraken. Op heel de route heb ik alleen de eerste berg voor de helft te voet moeten doen omdat ik geen grip meer had en me vast reed in de modder. Er waren ook een paar zeer interessante afdalingen tussen, gaande van heel snel tot zeer technisch. Het heel snelle stuk was aangenaam en rustgevend. Gewoon op de baan, recht naar beneden, geen zijstraten en tegen een topsnelheid van 57 km/h. De technische afdaling was ook super plezant maar wel een beetje angstaanjagend. Een diep uitgesleten pad met kronkels, diepe drops, takken, modder, stenen en steile aarde muren. 

Al bij al is dat een mooie route van twee sterren (uit 3). Als ik deze kan, tegen dat men broertje afkomt zal ik al wel wat skills hebben :P 

Voor de rest heb ik niet meer kunnen gaan MTB'en maar heb ik wel genoten van de dagen. Het was dan ook plezant om met de vader van A. naar zee te gaan om te werken aan de chalet, om te helpen voor U. haar feest en om veel mensen te doen lachen tijdens het feest. 

Gisteren had ik dan ook eindelijk terug een dagje rust en was de shopping spree met ons moeder zeer gewenst. Van kleren, tot de zoektocht naar aluin (bij André Thiry) en het winkelen in Stone Manor. An absolute pleasure!

Maar waarom schrijf ik nu deze blog, wel omdat ik morgen op vakantie vertrek en volledige rust zal hebben met mijn schatje. Vandaag is het nog proclamatie en zal ik mijn diploma eindelijk ontvangen. 

Oh oh en de blog na mijn vakantie zal hoogstwaarschijnljik over het Higgs Boson deeltje gaan!!!! Hou de oren scherp zeker op de 4de Juli want dan gaan ze vanuit het onderzoek in CERN hun resultaten publiek maken!!!!!! Ik ben kei benieuwd naar het historisch veranderend onderzoek!!! Ik zal me na de vakantie bijschaven over het deeltje en jullie proberen een "amateuristische" blik te geven over wat dit nu juist inhoud. Ik ben benieuwd of het gaat lukken. 

Groetjes, niet meer vanuit Ierland maar terug vanuit België,

Een bedenkelijke glimlach

Je kan het niet geloven maar ik heb eindelijk het mysterie opgelost. Welk mysterie?

Wel al een tijdje geleden bekwam ik vreemde waardes tijdens mijn UV titraties. Mijn UV titraties zijn onderzoek naar bindingssterkte tussen gastheer (host) en gast (guest). En in een paar posts geleden (zie hier) legde ik kort en simpel uit hoe dit in zijn werk gaat maar natuurlijk vertelde ik niet alles. Meer er over straks.

Een UV Titratie is een spectrofotometrische techniek waarbij cuvet met het te onderzoeken staal in het toestel wordt geplaatst, een bepaalde golflengte van een lichtbron wordt doorgelaten en door het staal gestraald. Indien het staal goed absorbeert bij deze golflengte zal de lichtintensiteit (I) afnemen. Hieronder is een simpele weergave terug te vinden.

fig. 1 Schema

korte uitleg over schema:

- Source: (licht)bron

- Monochromator: bepaald 1 golflengte (van het Griekse mono = 1, chroma = kleur)

- Dispersion device: een prisma dat het licht breder opsplitst om gescheiden te worden

- Slit: zijn nodig om alleen de gekozen golflengte door te laten

- Sample: staal dat in een cuvet zit

- Detector: meestal een DAD (Diode-Array Detector) maar daar ga ik nu niet over beginnen. 

In mijn geval wordt er ook nog een blanco cuvet in het toestel geplaatst en wordt de straal gesplitst en tegelijkertijd door beide cuvetten gestuurd om zo de gemeten absorbantie van de blanco van het staal af te trekken. Wat zit er in de blanco, wel alles behalve het te onderzoeken staal zelf. Een voorbeeld: mijn vast staal moet worden opgelost in een bepaald solvent. Dus dan zit er in mijn blanco enkel het solvent en geen staal. Waarom eigenlijk? Omdat het solvent zelf ook absorbeert en dit willen we niet zien. We willen enkel de absorptie van ons te onderzoeken staal. Dus wordt de absorbantie van het solvent van de totale absorbantie van het cuvet met staal afgetrokken. Voor de liefhebbers hier is een schema van zulks toestel, klikkerdeklik hier.

In mijn techniek wordt elke golflengte van 500 tot 260 nm afgegaan om te zien bij welke golflengte de gastheer (staal) het meest absorbeert. Dit geeft dan een uniek spectrum met een bulten en putten. (zie volle groene lijn op figuur 2)

Om de bindingssterkte van de gastheer te bepalen met een bepaalde gast worden er steeds kleine hoeveelheden van deze gast toegevoegd. Indien de gast bindt met de gastheer vormt hij een nieuw molecuul met opzich weer een uniek absorptie spectrum. In mijn geval is dit een complex vorming. Indien het complex een 1:1 binding aangaat (dus 1 gastheer bindt met 1 gast) zal bij het toevoegen van een equivalente hoeveelheid gast als gastheer de absorbantie maximaal zijn (zie gestreepte groene lijn). In meeste gevallen is de binding sterk genoeg en zal na het toevoegen van meerdere equivalenten geen stijging in absorbantie meer voorkomen. Hieronder heb ik een voorbeeld geschetst voor jullie. Visueel is alles altijd beter :P 

 Wanneer het bindingsevenwicht nog niet bereikt is door onvoldoende gast zal een tussen vorm voorkomen (zie grijze lijnen). Dit soort verandering in absorbantie noemt met een shift. (In NMR wordt deze term ook rijkelijk gebruikt).

Wat was nu juist het probleem? Juist ja, dat ook nog :P

Wel uit mijn waardes bleek het complexvorming niet zo te verlopen zoals verwacht. Na wat nadenken kwamen we (mentor en ik) op het idee om een Job plot uit te voeren (genoemd naar de uitvinder). Dit zou achterhalen wat voor soort complexvorming er plaatsvindt. (3:1, 2:1, 1:1, 1:2, 1:3, ....) 

Omdat we met wat problemen zaten over de methode zelf dachten we ook ineens een verdunningsreeks te doen. Het Job plot gaf het correct antwoord maar toch nog steeds iets vreemds. 

De verdunningsreeks gaf ook vreemde waarden, heel vreemde waarden. 

Normaal gezien zou bij een verdunning de absorbantie moeten dalen, zoals de wet van Lambert-Beer ons verteld. 

A = C x ԑ x d

A: absorbantie (eenheidsloos)

C: concentratie (mol/L)

ԑ: absorbantie- of exctinctiecoëfficiënt (L/(mol cm))

d: de weglengte door het cuvet (meestal 1 cm)

Een geleidelijke daling in absorbtie door verdunning van de concentratie. Spijtig genoeg kreeg ik niet zo'n mooi spectrum. Maar bij de verdunning kreeg ik een shift zoals te zien in figuur 2. Niet helemaal hetzelfde maar ongeveer. Het was het rechtse spectrum tot op het voorlaatste moment en dan sprong het naar het origineel spectrum (begrijp je?). Dit is natuurlijk niet goed. 

De mentor en ik konden eerst geen verklaring vinden voor het fenomeen tot we op het idee kwamen van zelf associatie. Indien de gastheer met zichzelf zou binden zou dit zorgen voor een ander molecuul dus een ander spectrum. Dus de volgende dag probeerde ik een paar tests om te zien wanneer de geleidelijke overgang is tussen vrij molecuul en de zelf associatie. Uit deze test kwam gewoon hetzelfde resultaat. Tot op het voorlaatste moment was het het rechtse spectrum en dan plots *poof* stond hij links voor het origineel (100% gastheer) spectrum. Het maakte niet uit hoe klein de verdunning ook was. (zelfs bij 1% verdunning)

Wat kan het solvent, hoe minimaal mogelijk, nu doen aan een staal dat zelf is opgelost in hetzelfde solvent? We waren radeloos. Geen flauw idee. We waren al over de stappen heen gegaan, om te zien of ik iets fout deed, om te zien of ik wel steriele pipettentips en pasteur pipetjes gebruikte, enz. Niets leek logisch en ik deed niets fout. 

Tijdens de busrit terug naar huis met de mentor kwamen we op een andere theorie. Dat het misschien iets kinetisch was. Omdat het solvent de mogelijk heeft om de gastheer te deprotoneren kan dit leiden tot een nieuw molecuul met uiteraard weer zijn eigen uniek absorptie spectrum. Maar dat het dan na een tijdje de protonen terug geeft, eens het equilibrium (evenwicht) gevormd is. Dus kinetisch, beweging, interactie, ... . 

De volgende dag ik met volle moed terug aan het werk om onze theorie te gronden. Eeeuh ja... ik moet niet veel meer zeggen zeker. 

Het mysterie doolde verder in ons hoofd terwijl ik de rest van mijn UV titraties afmaakte. "Er is geen logische verklaring voor." Mijn mentor is een post doc. Dus hij heeft 2 doctoraten. Als hij het niet ziet moet het wel iets vreemd zijn. Misschien zelfs iets nieuw?

Vorige week vrijdag moest ik de allerlaatste titraties doen, maar fijn was anders. Mijn resultaten waren enorm vreemd en het was gewoon afschuwelijk om te zien. 

Geen uitleg voor, radeloos...

Mijn mentor kwam toevallig langs en keek met vreemde ogen naar mij, ik vertelde hem, "het is nog erger dan ervoor met deze gast. Ik heb de concentratie al moeten aanpassen om iets meetbaars te kunnen krijgen maar het lukt niet." Hij wist niet wat zeggen. Sprakeloos...

Tijd om uit de doos te denken.

Ik kwam met absurde ideeën af en mijn mentor sprak eerst "tegen" en op het einde van het gesprek zag hij mijn ideeën wel als goed (grappig om te zien). We hadden niets te verliezen (dachten we). 

Vorige week vrijdag heb ik dan uiteindelijk het mysterie kunnen oplossen. Alhoewel het goed is was het eigenlijk geen goed nieuws. 

Uit mijn resultaten blijkt dat het glazen pasteur pipetjes die ik gebruik om mijn stoffen te mixen in mijn cuvet gecontamineerd is met iets. Zelfs vers uit de doos. Met andere woorden al mijn UV titraties zijn plots onbetrouwbare waarden geworden. Dit is niet echt iets dat je wil net voor je laatste week van je stage.

Ik zal gerust al even wat vragen beantwoorden:

Gevolg?

B. moet proberen al zijn UV titraties (35) opnieuw te doen in 1 week tijd.

Wat had B. origineel gepland?

Dit was geen labo week maar een schrijf week omdat de thesis niet vorderde tijdens het labwerk. 

Hoe gaat het met B.?

Mentaal eronderdoor, dit weekend heeft hij niet veel geslapen, hij is uitgeput en de week is nog maar net begonnen. 

Vandaag heeft hij meer dan 6u aan een stuk door gewerkt aan zijn UV titraties, heeft geen tea-time kunnen nemen in de ochtend en heeft geen lunch pauze genomen in de middag. Had gedaan met werken tegen dat de werkuren om waren, heeft dan zijn lunch gegeten en is naar huis vertrokken. 

Hoe ziet de toekomst er uit voor B.?

Labowerk overdag en schrijven 'snachts. *zucht*

Wanneer schreef B. dit?

over het weekend verspreid.

Waarom?

omdat hij anders zot werd.

Heeft hij ook nog genoten dit weekend?

Ja vrijdag zijn we gaan paintballen, daar heb ik op een tactische manier mijn frustratie deels kunnen weg schieten. En ja hoor ons team heeft geowned! We hebben er wel wat letsels aan over gehouden maar het was het waard. Diezelfde avond heb ik dan ook voor de allereerste keer gesnookerd en afscheid genomen van L. omdat haar stage ten einde is gelopen. 

Ik hoop dat het interessant en duidelijk was. Ik heb geprobeerd om zo weinig mogelijk over mijn stage zelf te praten vermits het beroepsgeheim is. En natuurlijk heb ik ook niet alles verteld want dat zou de zaken alleen maar ingewikkelder maken voor de niet chemici onder ons.

Ik zou wel willen groetjes geven maar daar ben ik te moe voor. 

Bedankt om het te lezen

B. vanuit Ierland

Chemie met de zweep

In het labo zijn er heus wat toestellen die ik vaak moet gebruiken maar wat is het toestel dat ik het meest moet gebruiken in het labo? Enig idee? Denk maar eens goed na. het antwoord staat onderaan mijn blog.

Maar eerst iets anders: (tenzij je het niet kan laten :P)

De collega's zeggen hier allemaal dat mijn mentor zijn studenten met de zweep doet werken omdat wij veel in het labo staan. Natuurlijk is dat maar een grapje en lachen we er mee. Maar sinds kort is mijn mentor naar The Big Bang Theory aan't kijken en had hij een aflevering gezien met iets dat hij moest hebben. (zie hieronder een kleine compilatie van deze aflevering, youtube filmpje)

Telkens als mijn mentor me ziet, geeft hij met zijn GSM (en App) een paar "zweepslagen" naar mij. We liggen altijd strike van het lachen. Best wel komisch en wou dat even meedelen :P

Deze laatste weken is het bijna overal in Europa slecht weer. In Frankrijk waren er tornado's in Toulouse de 29ste april (zie hier) en in andere landen gewoon slecht weer tot zelfs sneeuw in Finland de 20ste april. (zie hier)

Hier in Ierland is het niet veel beter, veel wind en regen. Maar gisteren was het een ware verrassing toen ik opstond. De zon scheen en het was echt kei warm. In mijn t-shirt naar het school kunnen stappen. (spijtig genoeg ook een lange broek want een korte mag ik niet dragen in het laboratorium)

Die avond had ik een mooi uitzicht van op mijn kot. Dus trok ik een foto. Sorry van de kwaliteit maar ik kon niet vanuit mijn raam trekken dus is het achter glas getrokken.

Spijtig genoeg was het goed weer van korte duur en vandaag is het dan ook weer somber weer. Regen, wind en bewolkt. 

Het toestel dat ik het meest moet gebruiken in het labo is een haardroger. Jaja, de kale man moet de haardroger het meest gebruiken. Waarom? Ik gebruik DMSO (Dimethyl sulfoxide) als solvent voor veel applicaties en DMSO heeft een smeltpunt/vriespunt tussen de 16 en 19 graden celsius in >99% droge vorm (dus zo goed als geen water aanwezig). 

Zijnde in Ierland met een niet al te hoge kamertemperatuur het hele jaar door is mijn DMSO meestal bevroren en moet ik elke dag deze terug ontdooien met de haardroger. Sommige dagen moet ik met een NMR buisje gevuld met staal (solvent is DMSO) naar de NMR kamer maar om er te geraken moet ik eerst naar buiten (voor nog geen 10 meter) en is mijn staal al bevroren tegen dat ik terug binnen ben :( In dat geval ligt er dan een hitte geweer in de NMR kamer om je staal te ontdooien (wel oppassen dat je je NMR buis sluitingsdopje dan niet smelt, wat hier nog niet gebeurt is hoor *kuch kuch*).

Dit geldt ook voor de gedeutereerde vorm (DMSO-d6), dat wil zeggen dat alle protonen/waterstoffen (¹H ook wel gekend als protium maar dit wordt niet veel gebruikt) omgezet zijn naar hun zwaardere variant deuterium (²H of D). Deuterium is een isotoop van waterstof en dit wil zeggen dat het 1 neutron meer heeft dan waterstof. Hieronder heb ik snel de reactie getekend voor de omzetting van DMSO naar DMSO-d6.

Het is een lastige reactie waarbij DMSO in zwaar water (D₂O) wordt verwarmd in de aanwezigheid van bevoorbeeld calciumoxide (CaO) als katalysator. Het gevormde water (H₂O) moet telkens afgetapt worden om het evenwicht (wet van Le Chatelier) terug naar rechts te doen verschuiven waardoor er meer gedeutereerd DMSO wordt aangemaakt.

Waarvoor gebruik je zoiets? Wel ik gebruik DMSO-d6 voor de NMR. Omdat de NMR o.a. kijkt naar waterstoffen/protonen en hun (energie) interacties met elkaar en andere atomen is het niet handig om een solvent te hebben dat ook nog waterstoffen heeft. Dit zou voor storingen zorgen vanwege de interacties tussen solvent en het te onderzoeken molecuul/staal. Het solvent heeft uiteraard nog signalen opzich maar veel minder dan een niet-gedeutereerd solvent. In het geval van DMSO-d6 is dit enkel een quintet rond 2.4 ppm wat uit mijn gebied van interesse voor mijn stalen ligt en dus niet interfereert met andere signalen.

Er bestaat ook nog tritium (³H of T) en deze heeft 2 neutronen meer dan waterstof (¹H).

Dus als samenvatting:

¹H: protium of beter gekend als waterstof of een proton

²H of D: deuterium

³H of T: tritium

Hopelijk was het interessant en hebben jullie lezers iets bijgeleerd.

Hoe isotopen worden gemaakt of hoe een NMR werkt zal ik een andere keer wel uitleggen. Het was al genoeg leerstof voor vandaag :P

Groetjes vanuit Ierland

Amuserie

Een combinatie van amuseren en miserie. Dat is het tot nu toe al geweest. 

Het is druk druk druk op de stage plaats. Spijtig genoeg zal mijn project niet af zijn als ik moet stoppen maar dat wist iedereen. Toch het blijft spijtig want het onderwerp interesseert mij. Mijn mentor en ik hadden al mopjes zitten maken over vakantiewerk voor mijn project maar spijtig genoeg willen ze me niet betalen :P Had anders wel graag een maandje of twee komen werken tegen betaling van een Ph. D. loon *grijns*

Er zijn dagen dat het goed vlot en er zijn dagen dat het gewoon tegensteekt. 

Vandaag had ik een hele dag labo gepland voor UV titraties. Wat houdt dat in? Om het kort uit te leggen: net iets meer afwegen dan 1,00 mg (zeer lastig en er is maar 1 balans die zo nauwkeurig is), dit 1 maal voor het analiet en 1 maal voor elke titrans, alles oplossen, eentje verdunnen, het toestel inorde brengen en dan om de 2 minuten rechtstaan om tussen toestel en computer te lopen om een additie te kunnen doen in het cuvetje. Eens begonnen met de titratie duurt het ongeveer 30-35 min. voor 18 addities gaande van 1 µL tot 400 µL.

Deze ochtend kreeg ik al te horen dat iemand anders het toestel nodig had in de namiddag. Nau, geen probleem dan neem ik de voormiddag en schrijf ik in de namiddag. Even nadenken, als ik goed doorwerk krijg ik 4 titraties af in de voormiddag (alles inbegrepen). Dat moet lukken. 

Eerste titratie achter de rug, op naar de tweede. 

Halverwege de tweede titratie vern*** ik mijn titratie, *zucht* eigen schuld, dikke bult. Alléé, nog maar eens. 

Ineens op hetzelfde punt halverwege mijn titratie, vindt onze vriend windhoos (zoals men zusje dat goed kan zeggen) het nodig om eens te rebooten. Wat frustrerend! Alsof het al niet saai genoeg is om die titraties 3,5 uur aan een stuk te moeten doen. (voorbereiding inbegrepen :P)

"Third time's the charm" zeggen ze dan hé. Gelukkig liep hier dan niets mis maar mijn tijd was ondertussen al wel mooi verspeeld. *zucht*

Het is hard werken om alles rond te krijgen. Hopelijk lukt het om degelijke resultaten en goede theorie te gronden tegen het eind van mijn stage. Anders gaat het nog lastig worden tijdens mijn verdediging. 

In de vrije tijd die ik ergens verscholen in een dag nog heb, probeer ik wat te relaxen. Spijtig genoeg gaat dat niet altijd. Mijn kotgenoten met name de twee dames aan de overkant zijn niet echt van de properste. Wanneer je 's avonds de keuken proper achterlaat en de volgende ochtend vind je dit terug met frieten overal (zelfs tussen de voegen van de zetels), zout korrels over de vloer, popcorn naast de TV, lege flesjes op de tafel, afwas in de gootsteen, uittreksels en restanten van fastfood karton in diverse plaatsen, is dit niet echt relax opstaan. Vuilniszakken buiten zetten is ook niet echt in hun doen. Elk weekend moet ik de vuilniszakken buitenzetten. Op zondag avond komen ze terug en de vuilzak is ineens terug vol. Spijtig genoeg heb ik er geen foto van getrokken maar het was echt ongelooflijk. Vorige week hadden ze de vuilzak volgestopt en beginnen stapelen in een kartonnendoos naast de vuilzak. Jaja, zelfs de etensresten gingen los op het bovenste plateau van het stapelkunstwerk. Gewoon afschuwelijk, natuurlijk dat na een week alles ook begint te stinken :P Op het einde van de week stonden er 2 volle vuilniszakken naast de volle vuilbak en nog een stapelkunstwerk langs de andere kant. Gelukkig had mijn mannelijke kotgenoot het stapelkunstwerk al weg gedaan en moest ik alleen nog de rest doen. 

Soms heb ik het gevoel dat ze een beetje profiteren van mij omdat ik in het weekend hier ben. :/

Swoit wat ik dan wel kan doen om te relaxen is gaan fitnessen. Zo'n 3 keer in de week weliswaar. En de laatste paar weken ben ik mee gaan volleyballen. Zeer plezant. Vorige woensdag was het wat uitgelopen en hebben we meer dan twee uur zitten volleyballen, ik vond dat niet erg maar achteraf was het wel wat laat. 

Omdat ik hier geen fiets heb ben ik de laatste tijd veel op Pinkbike aan't lezen en kijken, super interessant en ik sta al te springen om op mijn MTB te kruipen. Zeker na de examens want dan gaan mijn schatje en ik naar zee en ik mag de MTB meenemen *grijns* Hopelijk zijn de bloso parkoertjes daar leuk!

Maar tijdens het surfen stoot je vantijd ook op plezante informatie zoals deze van Telenet gelukkig heb ik de oudjes nog een laatste duw in de rug gegeven net voor ik vertrok om over te schakelen naar digitaal en HD. Hopelijk gaat het daar goed. 

Maar ook deze interessante korte "documentaires" over remixen. (remixen in de brede zin van het woord niet alleen de DJ style muziek) Everything is a Remix! Zeker de moeite om eens te zien, voor alle leeftijden. Je komt leuke weetjes te weten. 

Naast al deze vrijetijd is er natuurlijk ook nog de teambuilding :P Het is niet echt teambuilding maar van tijd regelt mijn mentor een avondje uit met de collega's. Deze vrijdag zijn we naar Henry Downes geweest. Een ouw pekes  pub maar best gezellig. Diezelfde avond ben ik met twee collega's naar een live optreden van The Great Ocean Divide gaan kijken in Sal's bar. Het is Postrock, om het te beschrijven, een mix tussen Tool, A Perfect Circle en Muse. Dit allemaal zonder zang. Ik vond het geweldig, er zat veel emotie in en een goede performance!!! Op de website zijn een paar liedjes te downloaden maar ik vond hun live nummers net iets beter. Ze waren enthousiast dat ze een Belgische fan hadden en vertelde dat ze bezig waren aan hun eerste CD. Ondertussen probeer ik het woord al terug te verspreiden, zoals een goede fan dat doet. Later op die avond zijn we naar the Kazbar gegaan voor wat late nite boogy. 

Volgende week staat er Paintball op de planning. Dit is wel meer teambuilding. Het gaat zeker en vast plezant worden. Ik zie er naar uit.

Maar goed, genoeg gezeverd. 

Het is tijd om eens terug verder te werken. 

Aan iedereen die dit leest, doe ik de groetjes, vergeet niet hier en daar eens op een link te klikken en een reactie na te laten. 

Lieve schat ik mis jou. Het is niet lang meer maar 25 dagen. 

Groetjes

vanuit Ierland

Ingewikkeld maar ontward

We zijn nog maar 3 dagen verder en er is al veel gebeurd. 

Het ontmoeten van onze contactpersoon meneer N. van het WIT was plezant. Iedereen is in principe heel vriendelijk wat het tof maakt om hier te werken. Maar uiteraard bracht het tweede administratieve gedeelte van de inschrijving de bijkomende onnozele misverstanden en onduidelijkheden. Niet tussen ons en het school maar tussen het personeel van het school zelf, zoals gewoonlijk dus. Maar ondertussen heb ik een studentenkaart en ben ik ingeschreven. Nu nog hopen dat het voor elkaar komt dat ik punten/credits krijg als mijn stage afgelopen is. (als je meer uitleg wil kan je die krijgen)

Mijn mentor (meneer P.) is een Griek die hier al 2 jaar werkt en onderzoek doet. Over mijn onderwerp kan ik heel veel vertellen waar jullie toch niets gaan van begrijpen en dat is maar goed ook want ik mag er toch niets van vertellen. We zullen maar gewoon zeggen dat als alles lukt we op het einde een patent kunnen aanvragen. Spijtig genoeg heeft iedereen hier, en ik dus ook, een contract moeten tekenen waar, simpel verwoord, in staat dat als er iets uitgevonden, gemaakt, onderzocht, ... enz wordt het eigendom van het WIT is. 

De labo's hier zijn in grote aantallen en zeker de helft ervan zijn voorzien voor onderzoek. Dus zowel voor doctoraten, post doc's, ... als voor onderzoek voor bedrijven. Zo heb ik de eerste dag al een onderzoek mogen bijzitten over het bepalen van de korrelgroottes van een vaste stof opgestuurd door een bedrijf. Niet dat ik dit zal moeten doen tijdens mijn stage maar alles wat ik kan meenemen is meegenomen en dat vindt mijn mentor ook. 

Normaal gezien zou ik deze week en volgende week literatuurstudie doen. Dus heelder dagen artikels, papers , ... lezen om achtergrond en inzicht te scheppen over mijn onderwerp. Maar omdat ik voornamelijk met een H NMR (Proton Nuclear Magnetic Resonance) en een LC/MS (Liquid Chromatography/Mass Spectrometry) ga moeten werken is mijn planning al in de war want vanaf morgen zal ik 2 dagen bijles krijgen over de LC/MS en vanaf maandag zal ik 3á4 dagen mogen spelen met de NMR. Dus dat wilt zeggen, dat ik nog veel werk zal hebben om alle theorie er door te jagen. 

Regelmatig hebben mijn mentor en ik een babbel over het onderwerp (ja er zijn maar 2 mensen waarmee ik kan praten over mijn onderwerp) en vandaag vertelde hij dat ik goed bezig was, zeker al na twee dagen werken. Altijd plezant als je dat te horen krijgt. We zullen proberen de lat hoog te houden en onze mentor blij  :P 

Voor de moment is het hier "Rag" week (Raise and give) dus dat wil zeggen elke dag feest voor de studenten. En ik moet zeggen ze kunnen er wat van. Sommige nachten zijn nogal kort omdat ik niet goed kan slapen als er 20 man zit te zingen en op tafels te slaan en soms valt het mee. Maar dit is niet erg want volgende week is het krokus vakantie? en hebben de studenten geen school. Jeeej, weer helemaal alleen op kot, stilte stilte stilte, .... zalig. 

Als al dit werk en drukte nog niet genoeg was, zitten die van Manor Village lastig te doen. Eerst hadden ze zogezegd mijn voorschot nooit ontvangen en moest ik een boete betalen omdat ik het weigerde te betalen. Na een controle bij ons moeder en het doorsturen van de gegevens was het dan toch in orde. Maar vandaag zijn ze weer lastig aan't doen. Blijkbaar is het de gewoonte bij je komst om al direct voor 2 maand huur te betalen. Nu voor mij geen enkel probleem maar nu willen ze dat ik die tweede maand huur gebruik voor mijn laatste maand al te betalen. En dit moet gebeuren voor vrijdag. Blijkbaar zijn dat de regels van Manor Village dat ik nu pas voor de eerste keer hoor. Het lastige is dat de persoon die de financiën doet moet werken van 9 tot 17 en ik ook.  Achja das het leven zeker. 

Ze gaan binnenkort de "kilo" nog eens onderhanden nemen. Dus voor al wie graag wat minder wil wegen nu is de tijd om wat projecten/metingen te saboteren. 

De kilogram wordt bepaald door het exact afwegen van een Platinum-Iridium cilinder die gegoten is in 1879. De meet procedure kan op twee manieren gebeuren. Een van deze manieren zit de constante van Avogadro in verwerkt. Nu hebben ze over't laatst voor de eerste keer een "afwijking" gemeten op deze constante. Wat dus in de toekomst mogelijk zou kunnen zijn is dat een kilogram plots meer of minder zal wegen dan vroeger. 

Voor de nieuwsgierige klik hier! 

Het stelt niet veel voor hoor maar vond het wel interessant om aan te halen in deze "chemicussen" blog. 

Zo dit was al weer veel te lang dan gepland. 

Groetjes vanuit Ierland